Nowa definicja eksportera w prawie celnym UE

image_pdfimage_print
  • Dnia 6 maja 2018 r. Komisja Europejska uchwaliła Rozporządzenie (UE) 2018/1063, które wprowadziło nową definicję eksportera na terenie Unii Europejskiej
  • Nowa definicja eksportera w Unii Europejskiej zaczęła obowiązywać od 31 lipca 2018 r.
  • Definicja eksportera różni się na gruncie UKC a polską ustawa o VAT

Dnia 6 maja 2018 r. Komisja Europejska uchwaliła Rozporządzenie (UE) 2018/1063 w sprawie zmiany i sprostowania rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i  Rady  (UE)  nr  952/2013 w  odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego, które wprowadziło między innymi nową definicję eksportera na terenie Unii Europejskiej.

Dlaczego wprowadzono nową definicję eksportera?

Jak możemy przeczytać w preambule do w/w aktu prawnego art.  1  pkt  19  rozporządzenia delegowanego  (UE) 2015/2446 oraz jego definicja eksportera wymagała zmiany, aby zwiększyć elastyczność firm w zakresie wyboru osoby, która może działać jako eksporter. Definicja pierwotna, jak się okazuje, była zbyt problematyczna, ponieważ określała „eksportera” tylko jako pojedynczą osobę, która musi spełniać łącznie trzy wymogi, aby wywieźć towar poza obszar Unii Europejskiej, tj.:

  1. posiadać siedzibę na obszarze celnym Unii;
  2. posiadać umowę z odbiorcą w państwie trzecim;
  3. oraz być uprawnioną do decydowania o wysłaniu towarów poza obszar celny Unii.

Położono zatem nacisk, aby nowa definicja „eksportera” była mniej restrykcyjna. Ograniczyła ona  warunki bycia eksporterem do podstawowych wymagań przeprowadzenia procedury wywozu, tj.:

  1. eksporter musi być uprawniony do decydowania, że towary mają zostać wyprowadzone poza obszar celny Unii,
  2. oraz – zgodnie z 170 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 952/2013 – musi posiadać siedzibę na obszarze celnym Unii.

Nowa definicja eksportera

Zgodnie ze zaktualizowanym brzmieniem art.  1  pkt  19  rozporządzenia delegowanego  (UE) 2015/2446 eksporter oznacza:

  1. osobę prywatną przewożącą towary, które mają zostać wyprowadzone poza obszar celny Unii, przy czym towary te umieszczone są w bagażu osobistym tej osoby;
  2. w innych przypadkach, kiedy lit. a) nie ma zastosowania:

(i)   osobę mającą siedzibę na obszarze celnym Unii, która jest uprawniona do decydowania i zdecydowała, że towary mają zostać wyprowadzone poza obszar celny Unii;

(ii)  jeżeli  ppkt  (i)  nie  ma  zastosowania, każdą osobę mającą  siedzibę na  obszarze celnym Unii  i  będącą stroną umowy, na podstawie której towary mają zostać wyprowadzone poza obszar celny Unii.

Co oznacza „posiadanie siedziby na obszarze celnym Unii ”?

Pojęcie „posiadanie siedziby na obszarze celnym Unii ” zostało zdefiniowane w art. 5 ust. 31 Unijnego Kodeksu Celnego. W przypadku osoby fizycznej posiadanie siedziby oznacza miejsce jej zwyczajowego pobytu na terenie UE. W przypadku natomiast osoby prawnej lub stowarzyszenia osób — oznacza to każdą osobę, której siedziba statutowa, siedziba główna lub inna stała siedziba znajduje się na obszarze celnym Unii. „Stała siedziba” natomiast oznacza stałe miejsce prowadzenia działalności, gdzie stale są obecne zarówno niezbędne zasoby ludzkie, jak i środki techniczne, za pomocą których są przeprowadzane w całości lub częściowo wszystkie operacje celne danej osoby (art. 5 ust. 32 UKC).

W związku ze wskazaną interpretacją jak i najnowszymi wyjaśnieniami Komisji Europejskiej osoba, która nie ma siedziby na obszarze celnym UE nie może być eksporterem, a jego numer EORI lub nazwa i adres nie mogą znaleźć się w polu 2 zgłoszenia wywozowego. Zatem powinna ona umownie ustalić kto będzie dla niej eksporterem na terenie UE. Zgodnie z wytycznymi Komisji Europejskiej w okresie przejściowym tj. do czasu wdrożenia AES w polu 2 można podać dane dotyczące nadawcy / eksportera. Oznacza to, że w przypadku korzystania z reprezentacji celnej numer EORI (w przypadku osób prywatnych, nazwa i adres) eksportera powinien zostać umieszczony w polu 2 (jako nadawca / eksporter), a numer EORI jego przedstawiciela celnego powinien zostać umieszczony w polu 14.

Co zatem z przedsiębiorstwami nieposiadającymi siedziby na obszarze celnym UE?

Jak wskazano wyżej ich działanie na terenie Unii Europejskiej w charakterze eksportera może być zachwiane. Dotychczasowa praktyka działania urzędów celnych jest taka, że umożliwiają dokonanie eksportu pod warunkiem wykonania formalności wywozowych przez przedstawiciela, który został upoważniony do reprezentowania firmy na podstawie pełnomocnictwa pośredniego (np. firma norweska mogła dokonać eksportu towarów z obszaru UE w sytuacji, gdy upoważniła do działania w jej imieniu polską agencję celną, która działała jako jej przedstawiciel pośredni). Dlaczego taka praktyka może się zakończyć? Ze względu na fakt, jak wskazano wyżej, że zainteresowani partnerzy biznesowi będą musieli zawrzeć ustalenia umowne lub ustalić i wskazać osobę, która będzie działała jako eksporter w ich imieniu.

Diagram decyzyjny

Czy istnieje zatem jakiś schemat decyzyjny, dzięki któremu można w łatwy sposób określić kto jest w danym przypadku eksporterem?

Tak, i mamy nadzieje, że poniższy diagram  w tym Państwu pomoże:

Jakie skutki rodzi zmiana definicji eksportera?

Wprowadzenie nowej definicji i zmiana wytycznych Komisji Europejskiej niejednoznacznie wyjaśniły komplikacje przy interpretacji kto może być eksporterem na terenie Unii Europejskiej.  Wydaje się, że nadal pozostaje wątpliwe jak należy traktować podmiot nieposiadający siedziby na terenie Unii Europejskiej. Dlatego rekomendujemy, aby przyglądać się jak polskie urzędy celne będą  podchodzić pod kątem praktycznym do przedstawionych wyżej wyjaśnień Komisji Europejskiej, ponieważ może się okazać, że w ramach prowadzenia działalności gospodarczej będzie wymagane dokonanie paru zmian operacyjnych, aby móc eksportować towary z obszaru celnego UE.

Dodatkowo pragniemy przypomnieć, że definicja eksportera na gruncie UKC a polską ustawą o VAT różni się na tyle, aby wprowadzić dodatkowe komplikacje w interpretacji tego pojęcia.

Nowa definicja zaczęła obowiązywać od 31 lipca 2018 r.

Stan prawny na 4.09.2018 r.

PODSTAWA PRAWNA:

Rozporządzenie (UE) 2018/1063 w sprawie zmiany i sprostowania rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i  Rady  (UE)  nr  952/2013 w  odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające Unijny Kodeks Celny

Wytyczne Komisji Europejskiej w zakresie interpretacji nowej definicji eksportera z dnia 30/07/2018

Anna Żurawiecka

Anna Żurawiecka

Prawnik i politolog; od 2015 r. agent celny; dodatkowo absolwentka Polsko-Amerykańskiej Szkoły Przywództwa. Ekspert z kilkuletnim doświadczeniem w logistyce i Trade Compliance w polskich i międzynarodowych firmach z branży logistycznej, motoryzacyjnej, farmaceutycznej oraz FMCG. Biegle posługuje się jęz. angielskim.

Sprawdź również

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.