Odpowiedzialność przewoźnika w przypadku odwołania lotu – wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2016 r. (sygn. akt I CNP 7/15)

image_pdfimage_print

W trakcie zakupu biletu lotniczego często nie zastanawiamy się, że coś może pójść nie tak. Jak pokazuje jednak życie, przewoźnik może przełożyć wcześniej zaplanowany lot na inny dzień; może go również odwołać. Warto wówczas wiedzieć, jakie prawa nam przysługują, które umożliwią wyegzekwowanie odpowiednich odszkodowań od przewoźników.

 Odwołanie lotu – sąd I i II instancji

Dnia 24 lutego 2016 r. Sąd Najwyższy wydał wyrok dotyczący zakresu odpowiedzialności przewoźnika w przypadku odwołania lotu. Ustosunkował się tym samym do art. 12 ust. 1 Rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady Europy z dnia 11 lutego 2004 r., ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91.

W omawianym wyroku pasażerka w związku z planowaną podróżą z Warszawy do Chicago z dużym wyprzedzeniem wykupiła bilety na przelot  – jeden w polskich liniach lotniczych, a drugi na przelot liniami amerykańskimi. 23 dni przed planowanym odlotem samolotu polski przewoźnik odwołał lot, o czym poinformował zainteresowaną. Ze względu na wykupiony bilet na dalszy przelot z Chicago do Detroit liniami amerykańskimi pasażerka  musiała zmienić bilet, dopłacając różnicę do ceny pierwotnej. W związku z dokonaną dopłatą, pasażerka wystąpiła do polskich linii lotniczych o zwrot nadwyżki, jaką poniosła w związku ze zmianą lotu z Chicago do Detroit. Wyrok jednak został zaskarżony, a sąd II instancji rozpatrując sprawę powołał się na przepisy Rozporządzenia (WE) nr 261/2004, w myśl którego  pasażerowi nie przysługuje odszkodowanie, jeśli został on powiadomiony o odwołaniu lotu co najmniej dwa tygodnie przed planowanym czasem odlotu (art. 5 pkt 1 lit. c i). Sąd Okręgowy nie zgodził się także ze stanowiskiem Sądu I instancji, że w sprawie ma zastosowanie art. 12 rozporządzenia, który otwiera drogę do dochodzenia dalszego odszkodowania, gdyż jego zdaniem w przepisie tym chodzi o uzupełnienie odszkodowania ponad to, co przysługuje według taryfy na podstawie rozporządzenia.

Odwołanie lotu – Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy orzekł, iż szkoda pasażerki wyniknęła stąd, że odbywała ona podróż lotniczą z Warszawy do Detroit na podstawie dwóch odrębnie zawartych umów przewozu lotniczego – jedną z PLL LOT S.A. na przelot z Warszawy do Chicago i drugą z Liniami UNITED na przelot z Chicago do Detroit. Umowy te, zawarte w różnych terminach, zostały potwierdzone odrębnymi biletami. Za prawidłowe odbycie drugiej z nich nie ponosił odpowiedzialności polski przewoźnik.  Zgodnie z preambułą i przepisami przywołanego rozporządzenia WE z 2004 r. w przypadku odwołania lotu pasażerowi przysługuje odszkodowanie od przewoźnika lotniczego, chyba że został poinformowany o odwołaniu co najmniej na dwa tygodnie przed planowanym czasem lotu (art. 5 ust. 1 lit. c i). Pozostaje zatem bezsporne, że pasażerka otrzymała wymaganą informację trzy tygodnie przed czasem lotu i został jej zaproponowany przelot dnia następnego, z czego skorzystała. Ze względu na to, że lot z Chicago do Detroit odbywał się na podstawie  odrębnej umowy, polski przewoźnik nie ma obowiązku pokryć kosztów zmiany biletu na tę podróż.

Podsumowanie

W omawianej sprawie zatem można dostrzec taki związek przyczynowy, który wyniknął z ułożenia sobie podróży przez pasażerkę w określony sposób, czyli że chciała skorelować ze sobą oba przeloty. Sąd Najwyższy stwierdził natomiast, że art. 12 ust. 1 powołanego rozporządzenia nie uprawnia pasażera do dochodzenia odszkodowania, jeżeli poniósł koszty wynikające ze zmiany czasu lotu, a zmiana ta dotyczy kolejnego odcinka podróży, który odbywa się na podstawie odrębnej umowy zawartej z innym przewoźnikiem lotniczym i nie w powiązaniu z umową na tę część podróży, na którą nastąpiło zawiadomienie o odwołaniu pierwszego lotu.

 

PODSTAWA PRAWNA:

Rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady Europy z dnia 11 lutego 2004 r., ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91 (Dz.Urz. L z 2004 r., nr 46, poz. 1)

Wyrok SN z dnia 24 lutego 2016 r. (sygn. akt. I CNP 7/15)

Wioletta Hryniewicz

Wioletta Hryniewicz

absolwentka Wydziału Prawa i Administracji na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim oraz studiów podyplomowych z prawa pracy na Uniwersytecie im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. Posiada wieloletnie doświadczenie zawodowe w zakresie ubezpieczeń społecznych, kontroli zarządczej, systemu zarządzania jakością i administracji samorządowej.

Sprawdź również

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.