Kto ponosi odpowiedzialność za zabrudzenie naczepy?

image_pdfimage_print

Pytanie czytelnika


Jako przewoźnik faktyczny realizowaliśmy przewóz maszyny rolniczej z Wielkiej Brytanii do Polski. Maszyna została zabezpieczona w sposób prawidłowy i dostarczona zgodnie z ustaleniami do odbiorcy. Podczas rozładunku okazało się, iż podczas przewozu z maszyny wyciekł olej hydrauliczny który spowodował zabrudzenie przestrzeni ładunkowej. Powyższa sytuacja spowodowała brak możliwości załadowania kolejnego towaru oraz konieczność umycia naczepy co wiązało się z kosztami po naszej stronie.

Pytanie:

Czy jako przewoźnik możemy żądać od nadawcy zwrotu kosztów mycia/wymiany podłogi w naczepie oraz zwrotu utraconej kwoty w wysokości całego frachtu?


Odpowiedź eksperta


Biorąc pod uwagę międzynarodowy charakter przewozu w celu odpowiedzi na powyższe pytania należałoby sięgnąć do konwencji CMR.

Zgodnie z art. 10 konwencji CMRNadawca odpowiada wobec przewoźnika za szkody wyrządzone osobom, wyposażeniu lub innym towarom, jak również za koszty, których przyczyną byłoby wadliwe opakowanie towaru, chyba że wadliwość była widoczna lub znana przewoźnikowi w chwili jego przyjęcia, a przewoźnik nie wniósł zastrzeżeń w tym przedmiocie.”

Powyższy przepis wraz z art. 17 ust. 4 lit. b konwencji CMR ustanawia obowiązek należytego opakowania przesyłki przez nadawcę.

Sytuacja, w której z przewożonego towaru podczas przewozu wydobywają się płyny (np. olej hydrauliczny) powodujące szkody oraz koszty po stronie przewoźnika należy jednoznacznie zakwalifikować jako niewłaściwe opakowanie przesyłki. Co istotne, aby mówić o odpowiedzialności nadawcy szkoda powinna powstać pomiędzy załadunkiem oraz rozładunkiem towaru (związek czasowy z przewozem).

Mając na uwadze powyższe rozważania, nadawca powinien zwrócić koszty mycia środka transportu, który został zabrudzony w związku z wykonywanym przewozem. W tym miejscu należałoby również wspomnieć o odpowiednim udokumentowaniu szkody (zdjęcia naczepy, wycena/rachunki dokumentujące uprzątnięcie zabrudzeń). Wyliczenie wysokości szkody powinno mieć charakter realny, gdyż nadawca pomimo przyjęcia odpowiedzialności co do zasady będzie mógł skutecznie zakwestionować jej wysokość.

Konieczność wymiany części środka transportu (na przykład podłogi naczepy) ze względu na wysokość szkody powinna zostać udokumentowana. Jednakże biorąc pod uwagę brzmienie art. 362 Kodeksu cywilnego przewoźnik powinien dążyć do minimalizacji szkody, aby nie narazić się na zarzut przyczynienia się do jej powstania. Wymiana podłogi naczepy w sytuacji, gdy istnieje możliwość przywrócenia wszystkich funkcjonalności środka transportu poprzez jego umycie powinna zostać zakwalifikowane jako działanie nieprawidłowe.

Odnosząc się do zwrotu kosztów frachtu jako utraconych korzyści przewoźnika w związku z brakiem możliwości realizacji kolejnego transportu nie znajduje podstaw w świetle przepisów konwencji CMR oraz Kodeksu cywilnego.

Wysokość odszkodowania powinna obejmować kwotę utraconych korzyści przewoźnika w związku z niewykonaniem umowy, pomniejszoną o korzyści jakie przewoźnik odniósł w związku z faktem, iż nie wykonał przewozu (innymi słowy – to co przewoźnik zarobiłby podejmując kolejne zlecenie).

Ciężar udowodnienia wadliwości opakowania, poniesionych kosztów lub szkody oraz relewantnego związku przyczynowego między wadliwością opakowania a szkodą spoczywa na przewoźniku.

Oczywiście nie we wszystkich sytuacjach odpowiedzialność odszkodowawczą ponosił będzie nadawca. Art. 10 konwencji CMR ustanawia przesłanki w których jego odpowiedzialność będzie wyłączona tj:

  • wadliwość opakowania (w tym jego zupełny brak) była widoczna lub znana przewoźnikowi w chwili przyjęcia towaru oraz
  • przewoźnik nie wniósł zastrzeżeń (w liście przewozowym) co do opakowania.

Obowiązek udowodnienia powyższych sytuacji spoczywa na nadawcy. W razie udowodnienia tej okoliczności przewoźnik może starać się wykazać, że wniósł zastrzeżenia w przedmiocie wadliwości opakowania.

Stan prawny: 15.10.2018

PODSTAWA PRAWNA:

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny

Konwencja o Umowie Międzynarodowego Przewozu Drogowego Towarów (CMR) i Protokół podpisania sporządzone w Genewie dnia 19 maja 1956 r.

Chciałbyś zadać pytanie naszemu ekspertowi?

Proces uzyskania odpowiedzi jest prosty!

3 kroki - porady prawne PiL 2016

Tak, chcę zadać nowe pytanie ekspertowi >>

Beniamin Niedbalski

Beniamin Niedbalski

Prawnik, absolwent Uniwersytetu SWPS w Poznaniu, przygotowuje rozprawę doktorską z zakresu prawa transportowego. Prelegent na licznych konferencjach naukowych oraz szkoleniach poświęconych wyżej wymienionej tematyce. Doświadczenie zawodowe zdobywał w renomowanych kancelariach prawnych, oddziale legalizacji zatrudnienia cudzoziemców w Urzędzie Wojewódzkim w Poznaniu, wydziale prawnym Inspekcji Transportu Drogowego oraz spółce transportowej. Posługuje się językiem angielskim, rosyjskim oraz niemieckim. Prywatnie miłośnik muzyki oraz podróży.

Sprawdź również

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.