Jeździsz? To płać! – kilka słów o opłacie środowiskowej

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
image_pdfimage_print
  • Przedsiębiorcy zobowiązani są do ponoszenia opłaty środowiskowej jeśli korzystają w ramach swojej działalności z samochodów emitujących spaliny
  • Firmy zobowiązane są do prowadzenia i corocznego aktualizowania ewidencji zawierającej informacje o ilości i rodzajach pyłów lub gazów wprowadzanych do powietrza
  • Jeżeli roczna opłata z tyt. korzystania ze środowiska nie przekracza kwoty 800,00 zł obowiązek zapłaty opłaty środowiskowej nie powstaje

Każdy z nas, mniej lub bardziej świadomie, korzysta ze środowiska. Odbywa się to w przeróżny sposób – czy to oddychając głęboko świeżym powietrzem, spiesząc się rano na autobus, czy też kierując własnym samochodem na wakacyjnych wojażach. Skoro jest to nasze wspólne dobro, to każdy ma prawo w równym stopniu z niego korzystać, ale i jednocześnie spoczywa na nas obowiązek dbania o otaczającą nas przyrodę.

Czym jest opłata środowiskowa?

Polskie prawo ochrony środowiska przewiduje określone środki prawno-finansowe jego ochrony, z których podstawowym elementem jest tzw. opłata za korzystanie ze środowiska.  Jest ona ponoszona m.in. za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza. Nie budzi zatem żadnych wątpliwości, że jazda samochodem, podczas której pojazd emituje spaliny, na gruncie ustawy jest rozumiana jako korzystanie ze środowiska poprzez wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza.

Kto płaci opłatę środowiskową?

Osoby fizyczne niebędące przedsiębiorcami ponoszą te opłaty tylko i wyłącznie w zakresie, w jakim korzystanie wymaga pozwolenia na wprowadzanie substancji lub energii do środowiska oraz pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód w rozumieniu przepisów ustawy Prawo wodne. Oczywiście codzienna jazda samochodem takich pozwoleń nie wymaga, a co się z tym wiąże – nie ma obowiązku uiszczania dodatkowych opłat. W innej, znacznie gorszej, sytuacji znajdują się natomiast osoby prawne oraz osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą i korzystające w ramach tej działalności z samochodów emitujących spaliny. Zobaczmy zatem jakie konkretne obowiązki w tym zakresie na nich spoczywają.

Zgodnie z przepisami prawa ochrony środowiska, podmiot z niego korzystający ustala we własnym zakresie wysokość należnej opłaty i wnosi ją na rachunek właściwego urzędu marszałkowskiego. Mowa tutaj o urzędzie marszałkowskim, na obszarze którego został zarejestrowany pojazd – np. dla pojazdu zarejestrowanego w Radomiu właściwy będzie mazowiecki Urząd Marszałkowski.

Kto powinien wyliczyć opłatę środowiskową i w jaki sposób to zrobić?

Przede wszystkim należy pamiętać, że obowiązek wyliczenia wysokości opłaty spoczywa na podmiocie, który ze środowiska korzysta. Taki przedsiębiorca zobowiązany jest do prowadzenia i corocznego aktualizowania odpowiedniej ewidencji. W zestawieniu tym powinny się znaleźć informacje o ilości i rodzajach pyłów lub gazów wprowadzanych do powietrza. Zazwyczaj dane te pochodzą z faktur zakupu paliwa. Opłatę wylicza się mnożąc ilość spalonego paliwa przez odpowiednią stawkę jednostkową (szczegółowe dane w tym zakresie można odszukać w treści rozporządzenia Rady Ministrów z 12 października 2015 r. w sprawie opłat za korzystanie ze środowiska). Wykaz zawierający wyżej wymienione informacje wraz z wyliczoną wysokością opłaty przekazuje się marszałkowi województwa najpóźniej do dnia 31 marca następnego roku, za który opłata jest wnoszona. Równocześnie z tym należy oczywiście dokonać zapłaty wyliczonej kwoty.

Co się stanie, gdy nie przedstawimy stosownych informacji marszałkowi?

W takiej sytuacji marszałek województwa najczęściej zleca przeprowadzenie kontroli wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska, która ma na celu ustalenie, czy dany podmiot korzysta ze środowiska, a jeżeli tak to w jakim zakresie. Marszałek województwa może również dokonać własnych ustaleń na podstawie pomiarów dokonywanych przez organy administracji lub przez podmiot korzystający ze środowiska obowiązany do poniesienia opłat, a także innych danych technicznych i technologicznych. Jeżeli okaże się, że dany podmiot korzystał ze środowiska to marszałek województwa w drodze decyzji wymierzy stosowną opłatę. Podobna sytuacja ma miejsce wówczas, gdy dane przekazane przez podmiot korzystający ze środowiska będą budzić wątpliwości, a kontrola wykaże ich zasadność – wówczas wymierza się opłatę w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy opłatą należną, a wynikającą z przedłożonego wykazu.

Na koniec kilka dobrych wiadomości. Po pierwsze – jeżeli roczna opłata z tyt. korzystania ze środowiska nie przekracza kwoty 800,00 zł, wówczas nie powstaje obowiązek jej zapłaty. Nie zwalnia to jednak podmiotu z obowiązku złożenia stosownego wykazu, o którym była już mowa. Takie zwolnienie występuje natomiast, gdy opłata ta nie przekracza kwoty 100,00 zł. Po drugie – sejmik województwa może nam sprawić miły prezent, bowiem temu organowi przysługuje uprawnienie do podwyższenia tychże kwot, jednak nie więcej niż do 50%. Oznacza to tyle, że kwota wolna od opłaty środowiskowej może być wyższa – maksymalnie 1200,00 zł.

Podsumowanie

Obowiązek uiszczania opłaty środowiskowej w praktyce często jest nieprzestrzegany, przez podmioty do tego zobowiązane. Trudno powiedzieć, czym do końca jest to spowodowane. Być może wpływ na to ma znaczna ilość danin publicznych nakładanych przez państwo, a w konsekwencji marginalizowanie niektórych, mniej znaczących opłat, jak chociażby ta o której mowa w niniejszym artykule. Pewne jest to, że niejeden przedsiębiorca bywa zaskoczony kiedy przyjdzie mu ponieść dodatkowe wydatki, o których wcześniej nie miał zielonego pojęcia.

Stan prawny na 17.04.2017

PODSTAWA PRAWNA:

Ustawa z dnia 27.04.2001 r. prawo ochrony środowiska

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12.10.2015 r. w sprawie opłat za korzystanie ze środowiska

Rozporządzenie ministra środowiska z dnia 27.04.2014 r. w sprawie wykazów zawierających informacje i dane o zakresie korzystania ze środowiska oraz o wysokości należnych opłat

Źródło: www.prostowprawo.pl

Rafał Puto

Rafał Puto

Adwokat specjalizujący się w prawie drogowym z uwzględnieniem problematyki prawa transportowego. W obszarze jego zainteresowań znajduje się również problematyka dochodzenia roszczeń związanych z ubezpieczeniami komunikacyjnymi oraz OC przewoźnika. Słuchacz podyplomowych studiów z zakresu branży TSL organizowanych przez Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *